Marco Camenisch: Psychiatry as a weapon of repression against a radical prisoner – en/gr/de/it/fr (Switzerland)

Marco Camenisch: ROS – psychiatry assumes the power to define the execution of probation and correctional law

The office for probation and corrections services of the cantonal Office for the Execution of Penal Sentences and Justice sabotages all efforts aiming at easing the situation of imprisonment of Marco or to grant parole for him. The office for enforcement 3 (SMV3) uses a clearly political argumentation: As an unbroken anarchist he can not be released from prison, and by drawing up an ROS report (risk-oriented sanctions enforcement), a kind of “Materials Testing Institution”, they acquire new arguments.

For some time the penal system is being aggressively colonized by psychiatry and psychology in Zurich as in prisons elsewhere. The report of the forensic psychiatric department from 31.3.2015, provides a “risk-oriented sanctions enforcement” assessment, a new evaluating development, since the report explicitly uses psychiatric argumentation only and for the first time formulates specific “recommendations”. Urbaniok’s psychiatry distributes contact prohibitions – defines political distancing or rather political renunciation as a requirement for conditional release. The big word is and remains the “crime-promoting ideology”!

We cite from the report’s controversial points:
The legal prognosis is supposedly bad, since “he continuously strongly and actively delves in his ideology and is in contact with relevant comrades” which “can be seen in his statements as well as in his networking with the scene”.
“It has been observed that MC’s attitude is solidified and imprisonment has not initiated a process of change.”
“It may very well be required from a person like MC that he reflects on his statements – knowing of his influence and possible consequences – and that he is able to recognize statements of a more or less inciting content. To reduce the risk MC would have to distance himself from his conviction for which currently no evidence can be found” since he “is not willing to do any work concerning his crimes”.

And on “recommendations for intervention” we read:
“Support for the establishment of a social environment distant from delinquency, in the context of relief measures.”
“Control for information on contacts with violent sympathizers.”
“Prerequisite for relief would be that MC declares his willingness to allow control of his activities and collaborates with the judiciary on common goals with respect to resocialization (focus: build a new delinquency distant environment).”

And for the umpteenth time:
“MC would be willing to establish a social environment distant from delinquency.” and regarding the need for control “only makes sense if these areas actually turn out to be well controllable and a reaction could follow” and more “MC himself should actively collaborate in this control. Further on he would have to credibly demonstrate that he distances himself both actively in a leading position, as well as passively in a planning or supportive role, of possible criminal actions and will also not be in endangering company.”

In plain language: Marco must renounce his many and international comrades, friends and acquaintances of many years, and with the help and under control of the executive authorities, build a “delinquency-free” environment, so that an “enforcement plan with a realistic relief perspective” would be considered.

Looking back: In December 2014 it became public that the Federal Court in Lausanne denied conditional release for Marco to which he would be entitled after having been imprisoned for more than two thirds of his sentence. The court based its verdict on the usual phrases, which it copied from previous court decisions. The verdict was that Marco was not to be released due to the lack of distancing himself from his political identity. At the same time the supreme court pointed out that relief measures should be seriously considered due to the approaching end of his imprisonment in 2018 .

The Cantonal Office for the Execution of Penal Sentences responded to the broad hint and started investigations. In a lengthy report, the aforementioned ROS investigation resulted in detailed explanations, why firstly Marco was not to be released and secondly imprisonment relaxations were not to be considered. The report was compiled by the forensic psychiatric service of the Cantonal Penal Office, which is headed by Frank Urbaniok. As it was to be expected, this service once again primarily aimed at the political identity of Marco. How should it be otherwise, since Marco denies cooperation with this service, that under the guise of psychiatry ultimately is an actor that drives toward a zero tolerance society in favor of absolute security (while at the same time, capitalism produces the greatest risks and conflicts).

In addition, it is clear that Marco’s political identity can certainly not be the subject of psychiatric investigation. What the Office writes ultimately means: Whoever after all these years remains “strong and active in his ideology” has a mental disorder. It is understandable that Marco does not deign to this depoliticising and defamatory level.

Accordingly despite its length, the report’s content is fairly meager and it is clearly apparent that the Office is handing over the power of definition to forensic psychiatry, doing everything it can to not have to grant Marco conditional release. Cowardly, they prevent any form of enforcement relief.

As long as the office repeats its mantra of “delinquency-promoting ideology with a strong propensity to violence” and wants Marco to pathologize his identity and distance himself from his comrades and friends, the reports of this office will be negative and thus any steps towards the implementation of relief will be sabotaged. Marco writes that these recommendations (which have been made for the first time( to break with his previous environment, represents “a social and existential death sentence by a virtually total break with the entire long-standing own life-environment, by breaking-up with all the important, close and loved ones”.

2018 will be the year when Marco’s imprisonment ends. Their political attack against him and what he stands for is constant and obvious. Again and again they are aiming at his political identity, now using forensic psychiatry trying to pathologize him and impose requirements representing demonstrations of power of the state. It is the power of the state, that defines, gives orders and uses its repressive forces trying to monitor who will be observed, evicted, or locked up. In Marco’s case, it will remain like this until he renounces his political position, his identity, estranges himself from his base and having become a broken man, falls into the lap of the bourgeois social order.

The extortionate demonstration of power by the state has many facets, we know quite a few of them from our own struggle, for example the struggle in public places like on May 1st, the struggle against profit-oriented urban development, labor struggles, against migration policies, etc.

The State’s demonstration of power against Marco is one that affects us all!
His struggle to finally leave the jail in an upright posture in order to lead a life of self-determined dignity, is our struggle!
International solidarity is an important weapon in this – let us use it
Marco libero!

Rote Hilfe Switzerland


Marco Camenisch about the latest developments
: http://rotehilfech.noblogs.org/post/2015/05/14/marco-mai-2015-6-update-nichtfreilassung/
Declaration of Red Aid for the Federal Court judgment of Lausanne: http://rotehilfech.noblogs.org/post/2014/12/10/bundesgericht-lehnt-haftentlassung-von-marco-camenisch-ab/

Μάρκο Κάμενις: η ψυχιατρική πτέρυγα των ΡΟΣ λαμβάνει την αρμοδιότητα να
καθορίσει την εκτέλεση της αναστολής και του διορθωτικού νόμου.

Το γραφείο αναστολών και διορθωτικών υπηρεσιών των καντόνιων Γραφείων
Εκτέλεσης Ποινών και Δικαιοσύνης σαμποτάρει όλες τις προσπάθειές που
αποσκοπούν στην ελάφρυνση της κατάστασης κράτησης του Μάρκο η της
χορήγησης αναστολής. Το γραφείο εφαρμογής 3 (smv3) χρησιμοποιεί
ξεκάθαρα πολιτικά επιχειρήματα: Ως αμετανόητος αναρχικός δεν μπορεί να
αφεθεί ελεύθερος και χρησιμοποιεί μια αναφορά των ΡΟΣ (περί εφαρμογής
κυρώσεων λόγο ριψοκίνδυνου προσανατολισμού) που είναι ενα είδος “Θεσμού
υλικού τεσταρίσματος” προσθέτοντας νέες ενστάσεις.

Εδώ και καιρό στο ποινικό σύστημα έχει εισχωρήσει επιθετικά η ψυχολογία
και οι ψυχιατρική στις φυλακές της Ζυρίχης όπως και γενικότερα. Η
αναφορά του δικανικού ψυχιατρικού τμήματος στις 31.3.15 παρέχει μια
εκτίμηση περί “εφαρμογής κυρώσεων λόγω ριψοκίνδυνου προσανατολισμού” ,
μια νέα ανάπτυξη αξιολόγησης από την στιγμή που η αναφορά χρησιμοποιεί
αποκλειστικά και μόνο ψυχιατρικά επιχειρήματα και για πρώτη φορά
δημιουργεί συγκεκριμένες “συστάσεις”. Η ψυχιατρική του Urbaniok κάνει
απαγόρευση επικοινωνίας- καθορίζει την πολιτική αποστασιοποίηση η
μάλλον την πολιτική αποκηρυξη ως προϋπόθεση για υφ όρων απόλυση. Το
μεγάλο ζήτημα είναι και παραμένει η “ιδεολογία προώθησης του

Παραθέτουμε μερικά επίμαχα σημεία απτις αναφορές:

Η νομική πρόγνωση υποτίθεται πως είναι κακή από την στιγμή που
“ασχολείται συνεχόμενα, δυναμικά και ενεργά με την ιδεολογία του και
είναι σε επικοινωνία με συντρόφους του” το οποίο “είναι φανερό και στις
δηλώσεις του όπως και στην δικτύωση του με τον χώρο”.

“Έχει παρατηρηθεί ότι η συμπεριφορά του Μ.Κ. ειναι στερεοποιημένη και η
φυλάκιση του δεν ενεργοποίησε την διαδικασία αλλαγής του”.

“Ο Μ.Κ. είναι ενα άτομο που κάνει δηλώσεις -γνωρίζοντας την επιρροή που
ασκεί και τις πιθανές συνέπειες- και μπορεί να αναγνωριστεί πως έχουν
περιεχόμενο υποκινησης λιγότερο η περισσότερο κάθε φορά. Για να μειωθεί
αυτό το ρίσκο ο Μ.Κ. θα πρέπει να απομακρυνθεί από τις πεποιθήσεις του
για τις οποίες αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένα στοιχείο” αφού “δεν
είναι πρόθυμος να κάνει κάτι όσον αφορά τα εγκλήματα του”.

Και στις “Παρεμβατικές συστάσεις” διαβάζουμε:

“Στήριξη της εγκαθίδρυσης ενός κοινωνικού περιβαλλοντος μακριά από την
εγκληματικότητα σε ένα πλαίσιο κοινωνικής αρωγής.”

“έλεγχος πληροφοριών για επαφές με βίαιους συμπαθούντες”.

“Προϋπόθεση για ευνοϊκή μεταχείριση θα είναι ο Μ.Κ. να ανακοινώσει την
προθυμία του να επιτρέψει τον έλεγχο των δραστηριοτήτων του και να
συνεργαστεί με τον δικαστικό του σε κοινούς στόχους με σεβασμό στην
επανένταξη. (Προσοχή:στην ανοικοδόμηση ενός μακρινού εγκληματικού

Και για πολλοστή φορά:

“Ο Μ.Κ. θα πρέπει να είναι διατεθειμένος να εγκαθιδρύσει ένα κοινωνικό
περιβάλλον μακριά από την εγκληματικότητα” και οσον αφορά την ανάγκη
ελέγχου ” έχει νόημα μόνο αν αυτές οι περιοχές προκύψει πων είναι καλά
ελεγχόμενες και δεν μπορεί να προκύψει κάποια αντίδραση” και περεταίρω
” ο Μ.Κ. ο ίδιος θα πρέπει να συνεργαστεί ενεργά για αυτό τον έλεγχο.
Παραπέρα θα πρέπει να αποδείξει κατά τρόπο αξιόπιστο ότι απομακρύνετε
και ενεργητικά από μια ηγετική θέση αλλά και παθητικά από ένα
σχεδιαστικό η υποστηρικτικό ρόλο σε πιθανές εγκληματικές δραστηριότητες
και επίσης δεν θα κάνει ριψοκίνδυνες συναναστροφές.”

Με απλά λόγια: ο Μάρκο πρέπει να απόκηρύξει τους πολλούς και διεθνώς
συντρόφους του, φίλους και γνωστούς πολλών χρόνων και με την βοήθεια
και υπό τον έλεγχο των εκτελεστικών αρχών να χτίσει ένα “χωρίς
εγκληματικότητα” περιβάλλον ώστε να θεωρηθεί ένα “εφαρμορμοστικό πλάνο
με μια ρεαλιστική προοπτική επανένταξης”.

Κοιτώντας πίσω: τον Δεκέμβρη του 2014 δημοσιεύθηκε πως το Ομοσπονδιακό
δικαστήριο της Λωζάνης απέρριψε την υφ όρων απόλυση του Μάρκο η οποία
θα του δινόταν αφότου είχε ήδη εκτίσει πάνω από τα 2/3 της ποινής του.
Το δικαστήριο βάσισε την ετυμηγορία του στις συνήθεις φράσεις τις
οποίες αντέγραψε από προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις. Η ετυμηγορία
ήταν πως ο Μάρκο δεν έπρεπε να αποφυλακιστεί επειδή δεν απομακρύνθηκε
από την πολιτική του ταυτότητα. Την ίδια στιγμή το ανώτερο δικαστήριο
τόνισε πως θα έπρεπε να ληφθούν σοβαρά υπόψιν ευνοϊκές ρυθμίσεις επειδή
πλησιάζει η λήξη της ποινής του το 2018.

Το καντονιανό Γραφείο Εκτέλεσης Ποινών ανταποκρίθηκε στις ευρυες
υποδείξεις και άρχισε έρευνα. Σε μια εκτενή αναφορά η προαναφερθήσα
έρευνα των ΡΟΣ κατέληξε σε λεπτομερείς εξηγήσεις, πρώτον γιατί ο Μάρκο
δεν αποφυλακίστηκε και δεύτερον γιατί δεν λήφθηκαν υπόψιν οι ευνοϊκές
ρυθμίσεις. Η αναφορά είχε συνταχθεί από την δικνική ψυχιατρική υπηρεσία
του Καντονιανού Ποινικού Γραφείου που είναι επικεφαλής ο Frank
Urbaniok . Όπως ήταν αναμενόμενο αυτή η υπηρεσία στόχευσε πρωτίστως
στην πολιτική ταυτότητα του Μάρκο. Πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς; από
την στιγμή που ο Μάρκο αρνείται την συνεργασία με αυτή την υπηρεσία που
υπό την αμφίεση του ψυχιάτρου είναι ένας ηθοποιός που οδηγεί προς μια
κοινωνία μηδενικής ανοχής υπέρ της απόλυτης ασφάλειας (ενώ την ίδια
στιγμή ο καπιταλισμός παράγει τις μεγαλύτερες συγκρούσεις και τα
μεγαλύτερα ρίσκα).

Αντ αυτού είναι ξεκάθαρο πως η πολιτική ταυτότητα του Μάρκο σίγουρα δεν
μπορεί να γίνει υποκείμενο ψυχιατρικής έρευνας. Αυτό που γράφει το
Γραφείο σημαίνει: όποιος μετά από τόσα χρόνια παραμένει “ενεργά και
δυναμικά στην ιδεολογία του” έχει κάποια ψυχική διαταραχή. Είναι
κατανοητό πως ο Μάρκο δεν καταδέχεται να πέσει σε αυτό το επίπεδο
αποπολιτικοποίησης και δυσφήμησης.

Αναλόγως παρά την έκταση της, το περιεχόμενο της αναφοράς είναι πενιχρό
και είναι ξεκάθαρο πως το Γραφείο παραδίδει την εξουσία του ορισμού της
απόφασης στο δικανικό ψυχιατρείο που κάνει ότι μπορεί για να μην δώσει
στον Μάρκο υφ όρων απόλυση. Και με την δειλία τους εμποδίζουν
οποιαδήποτε εφαρμογή ευνοϊκής μεταχείρισης.

Όσο το γραφείο επαναλαμβανει το μότο περί “ιδεολογίας που προωθεί την
εγκληματικότητα, με ισχυρή ροπή προς την βία” και θέλει ο Μάρκο να
απαρνηθεί την ταυτότητα του και να αποστασιοποιηθεί από τους συντρόφους
και τους φίλους του, οι αναφορές αυτού του γραφείου θα είναι αρνητικές
και έτσι οποιαδήποτε κίνηση προς ευνοικοτερη μεταχείριση θα
σαμποτάρετε. Ο Μάρκο γράφει πως αυτές οι συστάσεις (οι οποίες γίνονται
για πρώτη φορά) που γίνονται για να αποκοπεί από το περιβάλλον του,
αντιπροσωπεύουν “μια κοινωνική και υπαρξιακή θανατική ποινή από μια
εικονικότητα εντελώς απόκομμένη από το ολο το περιβάλλον που εχει
διαμορφωθεί στα τόσα χρονια, με το να αποκόβεται από όλους τους
σημαντικούς, κοντινούς και αγαπημένους του ανθρώπους”.

Η ποινή του Μάρκο λήγει το 2018. Η πολιτική επίθεση εναντίον του και
ενάντια σε οτι αντιπροσωπεύει είναι συνεχής και προφανή. Στοχεύουν ξανά
και ξανά την πολιτική του ταυτότητα, αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας την
δικανική ψυχιατρική προσπαθώντας να δείξουν πως έχει κάτι παθολογικό
και να του επιβάλλουν προϋποθέσεις που αντιπροσωπεύουν μια επίδειξη
δύναμης του κράτους. Είναι η εξουσία του κράτους που καθορίζει, δίνει
εντολές και χρησιμοποιεί τις κατασταλτικές του δυνάμεις προσπαθώντας να
καταγράψει ποιος θα είναι υπο επιτήρηση, σε ποιον θα κάνουν έξωση η
ποιος θα φυλακιστεί. Στην περίπτωση του Μάρκο θα παραμείνει έτσι ώσπου
να απόκηρύξει ρις πολιτικές του θέσεις, την ταυτότητα του, ώσπου να
αποξενωθεί από τις ρίζες του και να σπάσει, να πέσει στα πόδια της
μπουρζουάζικης τάξης.

Η εκβιαστική επίδειξη δύναμης του κράτους έχει πολλά προσωπεία,
γνωρίζουμε αρκετά από αυτά από τους αγώνες μας, για παράδειγμα τις
δημόσιες κινητοποιήσεις μας όπως αυτή της Πρωτομαγιάς, του αγώνα
ενάντια στην αστική ανάπτυξη με σκοπό το κέρδος, τους εργατικούς
αγώνες, τους αγώνες ενάντια στην μεταναστευτική πολιτική κ.ο.κ..

Η Κρατική επίδειξη δύναμης εναντίον του Μάρκο μας επηρεάζει όλους!

Ο αγώνας για την αποφυλάκιση του κρατώντας καλή στάση ωστε να έχει μια
ζωή αυτοκαθοριζόμενης αξιοπρέπειας, είναι και δικός μας αγώνας!

Η διεθνής αλληλεγγύη είναι σημαντικό όπλο. ..
…ας την χρησιμοποιήσουμε!

Λευτεριά στον Μάρκο!

Κόκκινη Βοήθεια Ελβετίας

Marco Camenisch: ROS – die Psychiatrie übernimmt die Definitionsmacht im Justizvollzug

Der Bewährungs- und Vollzugsdienst des kantonalen Amt für Justizvollzug sabotiert sämtliche Schritte in Richtung Strafvollzugslockerung oder Haftentlassung bei Marco. Der Dienst Vollzug 3 (SMV3) stützt sich dabei auf eine klare politische Argumentation, als ungebrochener Anarchist soll er den Knast nicht verlassen können, und holt sich mit dem ROS Bericht(Risikoorientierter Sanktionsvollzugs), eine Art „Materialprüfungsanstalt“, neue Argumente.

In Zürich wie auch anderswo in den Knästen wird der Strafvollzug seit längerem aggressiv kolonialisiert von der Psychatrie und Psychologie. Der Bericht der forensisch-psychiatrischen Abteilung vom 31.3.2015, stellt mit der „Risikoorientierter Strafvollzug“-Abklärung eine neue qualitative Entwicklung dar, da der Bericht explizit nur psychiatrisch argumentiert und erstmals konkrete „Empfehlungen“ formuliert. Die Urbaniok’sche Psychiatrie verteilt Kontaktverbote – definiert die politische Distanzierung resp. Abschwörung als Voraussetzung für eine bedingte Entlassung. Das grosse Schlagwort dabei ist und bleibt die „deliktfördernde Weltanschauung“!

Wir zitieren aus dem Bericht brisante Stellen:
Die Legalprognose sei stark belastet, da „er sich weiterhin stark und aktiv mit seiner Ideologie auseinandersetzt und in Kontakt mit entsprechenden Genossen steht“, was „seine Aussagen wie seine Vernetzung in die Szene zeigen“.

„Es hat sich gezeigt, dass MC’s Einstellungen verfestigt sind und die Freiheitsstrafen kaum einen Veränderungsprozess anstossen konnten.“

„Man kann sehr wohl von einer Person wie MC verlangen, dass er seine Äusserungen – im Wissen um seine Einflussmöglichkeiten und die möglichen Folgen – reflektiert tätigt und in der Lage ist mehr oder weniger offensichtliche gewaltbefürwortende Inhalte zu erkennen. Um das Risiko zu vermindern, müsste sich MC von seiner Überzeugung distanzieren, wofür wir aktuell keinen Hinweis finden. “ da er „sich auf keine deliktorientierte Arbeit einliess“.

Und unter „Interventionsempfehlungen“ ist zu lesen:
„Unterstützung beim Aufbau eines delinquenzfernen sozialen Umfeldes im Rahmen der Lockerungsschritten.“

„Kontrolle auf Hinweise für Kontakte zu gewaltbereiten Gesinnungsgenossen.“
„Voraussetzung für Lockerungen, dass sich MC dazu bereit erklärt, Kontrollen bezüglich seiner Aktivitäten zuzulassen und sich mit der Justiz auf gemeinsame Ziele bezüglich der Resozialisierung einigen kann (Fokus: neues delinquenzfernes Umfeld aufbauen).“

Und zum wiederholten Mal:
„.MC sich dazu bereit erklären würde, sich ein neues, delinquenzfernes Umfeld aufzubauen.“ und zum Kontrollbedarf „macht nur dann Sinn, wenn sich diese Bereiche tatsächlich gut kontrollierbar erweisen und eine Reaktion erfolgen könnte“ und weiter „MC müsste selbst aktiv an einer Kontrolle mitarbeiten. Weiter müsste er glaubhaft verdeutlichen, dass er von möglichen kriminellen Handlungen sowohl aktiv-führend als auch passiv-planend oder unterstützend ablässt und sich auch nicht in ensprechend gefährdender Gesellschaft aufhält.“

Im Klartext: Marco muss sich von seinem sehr grossen, langjährigen und internationalen GenossInnen, FreundInnen und Bekannten lossagen, ein neues, mit Hilfe und unter Kontrolle der Vollzugsbehörde, „deliktfernes“ aufbauen, damit ein „Vollzugsplan mit realistischer Lockerungperspektive“ in Frage kommt.

Blicken wir zurück: Wie im Dezember 2014 bekannt wurde, hat das Bundesgericht in Lausanne die bedingte Freilassung von Marco verweigert, welche ihm nach dem Absitzen von mehr als zwei Drittel seiner Strafe grundsätzlich zustehen würde. Das Gericht stützte sich dabei auf die übliche Phrasen, welche es von vorhergehenden Gerichtsinstanzen übernahm. Aufgrund der ausbleibenden Distanzierung von seiner politischen Identität sei Marco nicht bedingt zu entlassen, so lautete das Verdikt. Zugleich wies das Bundesgericht darauf hin, dass aufgrund des nahenden Strafendes im Jahr 2018 „(Strafvollzugs)-lockerungen ernsthaft zu prüfen sind.“

Das kantonale Amt für Justizvollzug hat auf den Wink mit dem Zaunpfahl reagiert und Abklärungen in die Wege geleitet. In einem längeren Bericht, der oben genannten ROS-Abklärung, legen sie ausführlich dar, warum erstens Marco weiterhin nicht freizulassen sei und zweitens Vollzugslockerungen nicht angebracht seien. Erarbeitet wurde dieser Bericht vom forensisch-psychiatrischen Dienst des Amtes, welcher von Frank Urbaniok geleitet wird. Wie nicht anders zu erwarten war, hat dieser Dienst ein weiteres Mal primär die politische Identität von Marco im Visier. Wie soll es auch sonst sein, schliesslich verweigert Marco die Zusammenarbeit mit diesem Dienst, welcher unter dem Deckmantel der Psychiatrie letztlich vorantreibender Akteur in Richtung einer Nulltoleranz-Gesellschaft zugunsten der absoluten Sicherheit ist (während zugleich der Kapitalismus die grössten Risiken und Konflikte produziert).
Zudem ist klar, dass Marco’s politische Identität sicherlich nicht Gegenstand psychiatrischer Aufarbeitungen sein kann. Denn was das Amt schreibt, heisst letztlich: Wer sich nach all den Jahren nach wie vor „stark und aktiv mit seiner Ideologie auseinandersetzt“, hat eine psychische Störung. Es ist nur nachvollziehbar, dass sich Marco nicht auf dieses entpolitisierende und diffamierende Niveau herablässt.

Entsprechend ist der Bericht trotz seiner Länge inhaltlich dürr, immer klarer zeichnet sich ab, dass das Amt alles tut, um ihn nicht bedingt zu entlassen und dafür die Definitionsmacht der forensischen Psychiatrie in die Schuhe schiebt. Feige verhindern sie somit jede Form von Vollzugslockerungen.

So lange wie der Dienst sein Mantra von der „delinquenzfördernden Weltanschauung mit ausgeprägter Gewaltbereitschaft“ wiederholt und von Marco eine Pathologisierung seiner Identität sowie eine Distanzierung von seinen GenossInnen und FreundInnen verlangt, so lange werden die Berichte dieses Amtes negativ ausfallen und damit sämtliche Schritte in Richtung Vollzugslockerung sabotieren. Marco schreibt dazu, dass die erstmals aufgestellte Handlungsempfehlung, sich von seinem bisherigen Umfeld loszusagen „das soziale und existentielle Todesurteil durch den praktisch totalen Bruch mit dem gesamten langjährig eigenen Lebens-Umfeld, durch den Bruch vor allem mit allen wichtigen, nächsten und geliebten Menschen“ darstellt.
2018 steht das definitive Strafende für Marco bevor. Ihr politischer Angriff gegen ihn und das, was er repräsentiert, ist konstant und klar. Immer wieder zielen sie auf seine politische Identität, versuchen sie nun mittels forensischer Psychiatrie zu pathologisieren, und stellen Forderungen auf, die eine klare Machtdemonstration des Staates darstellt. Es ist die Macht des Staates, die definiert , bestimmt und mittels seiner Respressionsorgane durchzusetzen versucht, wer überwacht, vertrieben, oder weggesperrt wird. Im Fall von Marco, bleibt es so, bis er sich von seiner politischen Haltung, Identität und in langen Jahren aufgebautem Umfeld lossagt, abschwört, um gebrochen in den Schoss der bürgerlichen Gesellschaftsordnung zu fallen.

Die erpresserischen Machtdemonstrationen des Staates haben viele Facetten, nicht wenige davon kennen wir aus unserem Kampf , z.B. um öffentlichen Raum wie am 1. Mai, gegen die profitorientierte Stadtentwicklung, im Arbeitskampf, gegen Migrationspolitik, usw.

Die staatliche Machtdemonstration gegen Marco ist eine, die uns alle betrifft!
Sein Kampf, im aufrechten Gang endlich den Knast zu verlassen, um ein Leben in selbstbestimmter Würde zu führen, ist auch unser Kampf!

Internationale Solidarität ist darin eine wichtige Waffe – setzen wir sie ein.
Marco libero!

Rote Hilfe Schweiz

IT – PDF: Marco Camenisch: ROS – la psichiatria assume il potere di definire nell’ambito dell’esecuzione delle sentenze penali.

FR – PDF: Marco Camenisch: ROS ­ la psychiatrie se donne le pouvoir de d​é​terminer la mise en oeuvre des mises en libert​é ​surveill​é​e et de la loi correctionnelle.

Tags: , , , ,

This entry was posted on Wednesday, May 27th, 2015 at 1:03 pm and is filed under Prison Struggle.